Volledig scherm
Gospelgroep Samen op Weg stopt er na 43 jaar mee. © Max de krijger

Na 43 jaar niet meer Samen op Weg in Bergentheim

De gezamenlijke weg loopt dood. Na 43 jaar stopt gospelgroep Samen op Weg uit Bergentheim ermee. Maar er is nog hoop voor de zangliefhebbers.

Sopraan Ineke Meulenkamp pinkt een traantje weg. Op 25 januari vindt in de Oosterkerk in hun woonplaats het laatste concert plaats. ,,En daarna is het gewoon het einde’’, zegt ze emotioneel. Ze krijgt bijval. Sopraan Roelie van ‘t Hag is sinds 1978 lid. ,,Ik heb zoveel troost en nieuwe kracht gekregen door de liederen die we zingen.”

Alt Dineke Eggengoor is al sinds de start van de partij. ,,Lief en leed hebben we gedeeld, gelukkig hebben we niemand weg hoeven te brengen. In harmonie zullen we uit elkaar gaan, gezamenlijk naar het einde’’, vertelt ze. Weer is er bijval. De leden zingen en denken op dezelfde golflengte.

In 1976 werd tijdens het koffie drinken na de Hervormde kerkdienst besloten om een koor op te richten. Samen op Weg werd de naam, een jaar later sloten ook gereformeerde zangers aan. Meer dan duizend optredens hebben ze achter de rug. In kerken, maar bijvoorbeeld ook in de gevangenis van Balkbrug. En theater De Voorveghter in Hardenberg kregen ze drie keer vol.

Gezellig was het, weten vader Hendrikus en zoon Rik Vugteveen. ,,De terugreis was altijd gezellig. Met wijn en toastjes. Je trekt bij een optreden toch wel een dagdeel met elkaar op. Je leert elkaar daardoor goed kennen’’, zeggen de twee tenoren in koor. En soms zelfs heel goed. Hannie en Gerben, Roelie en Gerben, Lucas en Erica, Hans en Marga: het zijn de huwelijken die zijn voortgekomen uit Samen op Weg.

Prioriteiten

Het koor is trots op wat ze samen gepresteerd hebben, zoals de zes cd’s die ze uitbrachten. Toch stoppen ze. Gek eigenlijk. ,,De prioriteiten komen bij velen ergens anders te liggen”, verklaart Van ‘t Hag. ,,Eerst was het fijn om even een uurtje te zingen, weg van het gezin. Nu hebben velen kleinkinderen, dan is het fijn om zondagavond met hen thuis te zijn. We zijn ook te klein geworden. We hebben bijvoorbeeld zes alten, twee gaan weg. Daarom besloten we te stoppen. Een moeilijk besluit, maar sindsdien is er wel de animo om te blijven tot het einde.” Pogingen om nieuwe leden aan te trekken zijn er niet geweest, omdat het koor zo’n een hechte groep is.

Het einde nadert. ,,Ja, het wordt vreselijk”, klinkt het. Toch gloort er nog enige hoop, want meerdere leden zien kansen om de draad op te pakken, in kleinere vorm. ,,Alleen nu moet iemand het niet alleen zeggen maar ook doen”, zegt Vugteveen senior hoopvol.

Vechtdal