Volledig scherm
Richard Boddeus van de SP in Kampen, maakt zich zorgen om situatie binnen de SP. © Freddy Schinkel

'Wat is dit voor idioot gedoe binnen de SP?'

Sharon Gesthuizen, Tjitske Siderius, Richard Boddeus. Ook de fractievoorzitter van de SP in Kampen heeft kritiek op de huidige koers van de socialisten.

Hij zit rustig op de bank. Kijkt soms naar het raam, waartegen dikke regendruppels kletteren. ,,Landelijk worden keuzes gemaakt, waarvan ik mij afvraag: Wat is dit voor idioot gedoe?”, zegt Boddeus resoluut. ,,Er moet meer gedaan worden met de verschillende smaken binnen onze partij. Anders worden we écht een partij in de marge. Onze kernwaarden zijn duidelijk, maar het is de vraag of je daadwerkelijk iets bereikt. Dat is niet mijn keuze. De SP wilde een stap vooruitzetten en beoogde regeringsdeelname. Ik vind dat twee stappen achteruit zijn gezet. Dat kon nooit de bedoeling zijn.”

Waarom gebeurde het wel?

,,Door te smalle aandachtsgebieden en het vooraf uitsluiten van de VVD. Eigenlijk wil de SP terug naar de jaren 80 en met spandoeken de straat op. Het is de visie van partijvoorzitter Ron Meyer. Hij komt van de vakbond. Maar de realiteit is veranderd. Veel mensen hebben een prima salaris en goede huisvesting en zorg. De groep die dat niet heeft, gaat niet meer massaal de straat op.”

Boddeus denkt terug aan de campagne voor de Tweede Kamerverkiezingen. ,,Het Nationaal Zorgfonds was ons speerpunt. Je maakt mij niet wijs dat mensen in de buurt zich daar druk om maken. Mensen willen werken, een betaalbaar huis en goede zorg en onderwijs”, weet de SP’er. ,,Het thema integratie werd angstvallig gemeden. Dat vind ik wonderbaarlijk, want dat leeft. De PVV is niet voor niets zo groot. Ook het klimaat houdt mensen bezig. Het hoeft voor de SP geen hoofdthema te zijn, maar we moeten wel duidelijke antwoorden hebben.”

Is de SP het gevoel met de realiteit kwijt?

,,Wij spitsen ons toe op zorg. Dan maak je het heel smal en glijd je af naar een partij in de marge.”

Het is de lijn van Ron Meyer, die door een meerderheid werd gekozen.

,,De SP claimt een zorgpartij te zijn. Ik werk in een ziekenhuis en veel dingen gaan goed. Ja, het kan beter en betaalbaarder, maar daarvoor is geen zorgfonds nodig.”

Hoe gaat de lokale afdeling met deze strubbelingen om?

,,We houden een brede blik en hebben meerdere speerpunten, zoals integratie en het aantal mensen in de bijstand. Het aantal is in drie jaar tijd amper veranderd, terwijl de economie aantrok en meer banen kwamen. We gaan in Kampen niet met spandoeken de straat op. Dat werkt niet. Ik heb het altijd op mijn eigen manier gedaan. Dat kan prima, want vier jaar geleden wonnen we drie zetels.”

Wat dat betreft: u zat in de coalitie en draaide aan de knoppen, maar stapte al snel op door bezuinigingen op de huishoudelijke hulp.

,,Soms denk ik: Was het een goede beslissing? Het was op dat moment het beste en later toonde de rechter ons gelijk aan. Ik heb geen spijt.”

U zou gezwicht zijn onder druk van het landelijk bestuur.

,,Niet waar.”

Toch kan ik het me voorstellen nu steeds meer SP’ers zeggen dat tegenspraak niet wordt geduld.

,, Vanuit het landelijk partijbestuur of de Tweede Kamer kwam geen opdracht om de coalitie te laten klappen op dit thema.”

Zit u in een spagaat, als SP’er die zich niet kan vinden in de landelijke lijn?

,,Van bovenaf ervaar ik geen druk. We zijn onder de mensen en laten van ons horen. Dat doen we lokaal prima, op onze eigen manier, waarvan wij denken dat het goed is voor Kampen. Je moet het doen op een manier die goed voelt. Anders wordt het lastig, ook naar buiten toe.”

Is de SP nog uw partij?

,,De thema’s zijn prima. Ik kwam bij de SP omdat de partij zich zorgen maakt om de zorg. Dat is niet veranderd. Maar in mijn optiek is een koerswijziging nodig: het moet breder.”