Volledig scherm
Femmy Woltman stop met haar digitale streektaalmagazine. © Wilbert Bijzitter

Femmy Woltman uit Giethoorn stopt met haar streektaalsite Kopstôkken

Kopstôkken stopt. Aanjager Femmy Woltman-Groen trekt de stekker uit het digitale magazine voor de liefhebbers van streektaal van de Kop van Overijssel. ,,Het is genoeg zo’’, zegt de 84-jarige Gieterse, die de kar samen met dorpsgenote Anneke Corporaal-Nijboer trok.

Vertellegies en gedichten vormden de hoofdmoot van de streektaalsite, die ieder kwartaal werd ververst en door Femmy's dochter Harma vol verve opgemaakt. In 2005 was het avontuur al in geprinte vorm gestart onder aanvoering van streektaalschrijvers wijlen Tom van Dijk uit Zwolle, Doortje Stam uit Belt-Schutsloot en de ras-Gieterse Femmy Woltman-Groen, die haar moerstaal koestert én doorgeeft. ,,Toch verdwijnt de taal’’, stelt ze vast, ,,mijn eigen kinderen spreken het niet meer en het levend houden van streektaal begint thuis, aan de eettafel.’’

Papier

Tot 2012 bestond Kopstôkken (stukken uit de Kop én prominente streekgenoten die hun licht op de regio lieten schijnen) als papieren periodiek, sindsdien werd het digitaal verspreid naar bijna 200 mailadressen. ,,Ook ver buiten de Kop, in Drenthe, Twente, Salland, de Achterhoek. Het Nedersaksisch schept een band.’’ Woltman hoort om haar heen mensen zeggen ‘Toch zunde’, nu het einde oefening is. Speelt de leeftijd van Femmy een rol? Is hun inspiratie op? Ze lacht: ,,Welnee, we doen het juist zó graag. Maar er komen weinig tot geen reacties en dan vraag je jezelf wel eens af: wie heeft er nog belang bij? Wie leest het nog?’’

Schrijven blijft ze doen. In de streektaal natuurlijk. Voor Zonnenieuws, het huisblad van woon-zorgcentrum Zonnewiede en de rubriek Klssbes in de dorpskrant Gieters Ni'js.
Op de site neemt Femmy afscheid van haar lezers. Wat rest? ,,Een voldaon geveul en een klein beetie trots dat Kopstôkken de lezers wus te vienden.’’ Ze moedigt aan: ,,Blief skrieven. Het kan over van alles gaon. Over bliedschap, verdriet, de naoture, het ligt er maar an wat maar op joen pad komp.’’

Kop van Overijssel