Volledig scherm
PREMIUM
Bud Wichers poseert voor de fotograaf van de Stentor, thuis in Gorssel. De oorlogsjournalist is net terug uit Sulawesi, het land van zijn roots. © Rob Voss

Remy heeft een aapje, oorlogsjournalist Bud Wichers heeft zijn camera

interviewOorlogsjournalist en adoptiekind Bud Wichers (40) uit Gorssel is net terug uit Sulawesi, Indonesië, het land van zijn roots. Hij zag het leed na de verwoestende aardbeving en tsunami en ging tegelijkertijd in Jakarta op zoek naar zijn biologische ouders. Bud voelt zich in Nederland nog altijd een beetje verdwaald. Alleen op de plek waar zich (wereld)nieuws voltrekt, is hij in zijn element.

‘Alaa, ik ben thuis, zo voelt het!’ Toen Bud enige weken geleden voet op Indonesische bodem zette stuurde hij een appje met deze tekst aan zijn beste vriendin in Rijswijk. ,,Ik heb fijne ouders in Gorssel, maar voel me de geadopteerde,’’ zegt hij. ,,Een gevoel van ontheemd zijn, verdwaald zijn. Alleen op de wereld. Remy had een aapje, ik mijn camera. Misschien is een deel van mijn werk in het buitenland ook een soort van zoektocht naar mijn thuis. Mijn fixer (een lokale gids die journalisten assisteert-IW) in Sulawesi zei: ‘you’re so Indonesian in your behavior’, dat vond mooi om te horen.’’

Netflix

We zitten in de woonkamer van zijn ouderlijk huis in hartje Gorssel. Een rustige straat, dorps karakter. Video en beeldjournalist Bud Wichers is al sinds vier uur in de nacht klaarwakker. Jetlag, twee dagen na zijn terugkeer uit Sulawesi, waar hij het leed na de vernietigende aardbeving en tsunami onder ogen kreeg. Af en toe neemt hij een slok uit zijn flesje frisdrank, koffie lust Bud niet. Het contrast in zijn rustieke welvarende dorp kan niet groter met de puinhopen die hij daags daarvoor zag in Sulawesi. Bud heeft moeite met die overgang. ,,Het liefst duik ik nu een week lang onder de dekens, met Netflix.’’

Achterhoek