Volledig scherm
Erwin van Zoelen met een giraffe in zijn zaak in Nijmegen. © Gerard Verschooten

Erwin werkt met opgezette dieren: ‘Ik vind er niks zieligs aan. Het vlees in de supermarkt, dat is pas zielig’

mijn werkplekNIJMEGEN - Kraaien, buizerds, vossen, muizen, vlinders, kamelen, olifanten en zelfs zeldzame kiwi’s en ijsberen. Erwin van Zoelen (46) heeft ze allemaal. Niet levend, maar opgezet. Bijna tien jaar geleden opende de taxidermist zijn Museumwinkel in Nijmegen.

,,Het kwam voort uit frustratie’', zegt Van Zoelen. ,,Ik werkte als vrijwilliger in het Natuurmuseum, maar vond het niks dat kinderen vaak digitale educatie kregen. Ik vind dat je beesten zoveel mogelijk écht moet zien.”

Schedels sparen

Met zijn tweelingbroer spaarde Van Zoelen al op jonge leeftijd schedels. Van zijn vader leerde hij hoe je dieren opzet. ,,Na mijn economiestudie gingen we vanuit huis werken. Mijn broer begon een webwinkel. Onze klanten wilden een gevonden vogel of gestorven huisdier laten opzetten. Ook kregen we opdrachten om skeletten te maken, bijvoorbeeld voor een dierentuin. En er werden vaak dieren gedoneerd. In Peru, waar ik een jaar woonde, kwam ik op een vlinderfarm. Daar worden de dieren gekweekt voor het behoud van de soort. De grote, kleurrijke vlinders zijn prachtig. We hebben er ook een aantal in de winkel. Ik wil niet werken met dieren die speciaal zijn gekweekt om op te zetten. Ze moeten een goed leven hebben gehad en daarna zijn gestorven.”

De hobby werd werk en Van Zoelen kreeg het steeds drukker. Hij opende in 2007 een werkplaats en een winkel in het centrum van Nijmegen. Er werken nu zestien mensen van allerlei pluimage zoals een dierenartsassistente, een drukker, een antropoloog en een tandtechnieker. Ze zijn dagelijks bezig met zout, ijzerdraad, aluin, lijm, mierenzuur, houtwol, borax en Dreft.

Quote

We hebben een groeiend rariteiten­ka­bi­net met een mummie van een kat, een vogelbek­dier en een koalajong op sterk water

Erwin van Zoelen

Mal van purschuim

De dode dieren worden geschonken of ingekocht. Daarna worden ze gevild en gaan ze naar een looierij. In de werkplaats wordt een mal van purschuim gemaakt waaromheen de huid komt die vervolgens zorgvuldig wordt dichtgenaaid. De ogen zijn van glas.

,,Je maakt mensen blij met dit werk”, zegt Van Zoelen. ,,Wij maken de natuur tastbaar. Ik vind er niks zieligs aan. Het vlees in de supermarkt, dat is pas zielig. We krijgen hier veel kinderen. De opgezette dieren zijn natuurlijk heel aaibaar. Maar ze komen ook voor stenen of schelpen. Veel van onze bezoekers zijn alleen kijkers. Dat vind ik prima. Het blijft educatief. Ik wil hier binnenkort ook een museum openen. We hebben een groeiend rariteitenkabinet met een mummie van een kat, een vogelbekdier en een koalajong op sterk water. Dat kan daar een mooi plaatsje krijgen.”

Zijn opdrachtgevers komen uit de hele wereld, van musea tot particulieren. ,,Laatst kwam kinderboekenschrijver Paul van Loon een opgezette wolf lenen voor zijn voordracht uit zijn griezelboek over Dolfje Weerwolfje. En een kunstenaar bestelde ooit een olifant die op zijn slurf moest staan. Dat was een bijzondere uitdaging en een heel leuk project.”