Volledig scherm
Boswachter Tim Hogenbosch © Paul Rapp

Lyme heeft eigenlijk maar één hashtag: shit

Die ‘kleine fuckers’ wachten ons op in de bosjes en het gras. Wees niet nonchalant met teken, waarschuwt Tim Hogenbosch. De boswachter had twee keer de ziekte van Lyme. Maar of het echt over is nu?

De eerste keer was erg. De tweede keer was erger. Niet een beetje erger, maar dikke shit in het kwadraat, maal tien. Als dit niet overgaat, dacht Tim Hogenbosch (35), dan hoeft het voor mij niet meer. De boswachter uit Nijmegen en bekroond twitteraar werd vorig jaar voor de tweede keer geveld, of liever gezegd neergesabeld, door de ziekte van Lyme. Hogenbosch sliep grote gaten in wazige dagen en als hij wakker was, had hij overal pijn en sloegen paniek en verveling beurtelings toe. ,,Ik heb Netflix helemaal uitgespeeld.”

Aan zijn bijna 30.000 volgers op Twitter en Instagram vroeg de zieke ‘Boswachter Tim’ om titels van tv-series en informeerde hij naar antibiotica-ervaringen. Zijn berichten misten in die dagen de kwinkslag waarmee Hogenbosch normaal gesproken vertelt over de avonturen van zijn dochter ‘Rooskapje’, de ‘onttegeling’ van de nieuwe achtertuin en nestelende boerenzwaluwen. Zelfs de ‘Beste Twitteraar van 2018’ kon van Lyme even niks beters bakken. Lyme heeft eigenlijk maar een hashtag: shit. ­

Quote

Ik kon merken dat er in die vier, vijf jaar meer bekend is geworden over de ziekte van Lyme en dat ze je serieus nemen

Je sokken lullig om je broekspijp

We kunnen wat de boswachter betreft niet genoeg de paden op, de lanen in. ,,Maar wel met je sokken lullig om je broekspijpen gepropt.” Om te voorkomen dat een teek je te pakken krijgt. Nu het warmer wordt, wachten ‘die kleine fuckers’ ons op in de bosjes en het gras. ,,Lyme is levensveranderend”, zegt Hogenbosch, die nu ‘helemaal spastisch’ is voor teken. Check jezelf, zou hij op zijn voorhoofd willen laten tatoeëren. ,,Als je buiten bent geweest, of je kinderen, dan moet dat. Standaard.”

De boswachter zou hierin zelf iets gedisciplineerder willen zijn, bekent hij, maar wij moeten het beter doen. Want een op de vijf teken is besmet met de borreliabacterie die lyme kan veroorzaken, zegt het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu. En een op de drie teken is besmet met een andere ziekteverwekker die koorts en griepverschijnselen veroorzaakt. Twee op de honderd mensen krijgen lyme na een tekenbeet: 27.000 patiënten per jaar, vier keer meer dan twintig jaar geleden.

Nerveus van de vage klachten

In 2013 holde Hogenbosch, tegen zijn laconieke natuur in, met het ene wissewasje na het andere naar de huisarts. ,,Ik zag hem denken: ‘Gast, klaar nu’.” Moe, spierpijn, gewrichtspijn. ,,Ik ben normaal niet zo, maar ik werd nerveus van al die vage klachten. Zeker toen er niets uit de eerste bloedtest kwam.” Tegen de tijd dat de huisarts voorstelde dat hij maar eens met een psychiater moest gaan praten over zijn werkstress – ‘Spanning? Ik werk in het bós’, dacht ik’ – , was Hogenbosch zelf ook al volop aan het dokteren. 

Quote

Ik heb geen beroeps­ziek­te, dit kan iedereen overkomen

Lyme klonk hem steeds logischer in de oren en uiteindelijk mocht hij naar de speciale lyme-poli van het Radboudumc. ,,Daar waren ze heel begripvol en na de positieve diagnose sprong ik een gat in de lucht. Toen wist ik tenminste wat ik had.”

Of ik ontzettend gezopen had

De antibiotica en de reumamedicatie voor zijn stram geworden gewrichten sloegen aan. Gelukkig, want toen kon hij tenminste weer vol aan de bak als boswachter bij Staatsbosbeheer. Dat ging goed, totdat Hogenbosch vorig jaar griep kreeg. ,,Je weet hoe mannen dan doen; alsof ze doodgaan. Nu voelde het echt zo. Dezelfde verschijnselen, maar killing deze keer. Ik kon alleen maar slapen en als ik wakker was, leek het alsof ik ontzettend gezopen had.” 

Met zijn medische verleden mocht de boswachter nu wel direct naar de internist. ,,Ik kon merken dat er in die vier, vijf jaar meer bekend is geworden over de ziekte van Lyme en dat ze je serieus nemen. Bij een boswachter met gekke vermoeidheidsklachten zullen ze nu sneller denken aan lyme in plaats van aan werkstress.” 

Enger dan de pijn

Dit keer voelde hij geen opluchting, alleen angst. ,,Ik had het niet meer. Ik ken een collega die al vijf jaar loopt te klooien met deze kutziekte. Ik ben vader geworden en stel dat ik in een rolstoel beland, wat moet ik dan? Wat moet mijn vrouw? Dat was nog enger dan die pijn. Ik was mezelf niet meer.”

De pijn is sinds enkele maanden weg, zegt Hogenbosch. Maar wat hij doet, lijkt soms nog verdacht veel op aanmodderen. ,,Ik heb minder energie dan vroeger. Soms vraag ik me af of ik chronische lyme heb. Of een soort lyme light. Dat kunnen ze aan je bloed niet altijd zien.”

De boswachter draagt trouw de geïmpregneerde antitekenbroek die hij van Staatsbosbeheer kreeg en hij is ook gestopt met roken. ,,Ik ga de Nederlandse Vereniging voor Lymepatiënten helpen op sociale media. En ik hoop dat er meer onderzoek gedaan wordt en dat ze al die kennis op een hoop vegen. Er zijn te veel verschillende verhalen over lyme. Ik heb geen beroepsziekte, dit kan iedereen overkomen.”