Volledig scherm

Dure pleister op de wonde

TILBURG - Een ziekenhuisrekening van 2.284 euro voor een verbandje om een bloedende vinger: het lijkt te absurd voor woorden, maar binnen het declaratiesysteem van de zorg blijkt het wel degelijk te kunnen. Het voorbeeld komt van de Tilburgse wethouder Erik de Ridder (CDA). Op een terrasje ergens in het land haalde hij zijn vinger open bij het snijden van een broodje.

De huisartsenpost was dicht en dus stapte hij een ziekenhuis binnen. Hechten was niet nodig. Een verbandje volstond. Dat daarvoor 2284 euro staat, kan De Ridder niet begrijpen. Hij wil met 'vingergate', zoals de zaak is gedoopt, een discussie aanzwengelen, zonder het ziekenhuis of zijn verzekeraar te noemen: "Ik doe als wethouder niet aan naming and shaming."

"De discussie aanzwengelen is prima, maar laat hem dan ook het ziekenhuis en zijn verzekeraar noemen", vindt SP-Kamerlid Renske Leijten. Zij is geïnteresseerd omdat 'vingergate' past in het beeld dat behandelaars een hogere declaratie voor elkaar weten te krijgen door 'slim te scoren' bij het invullen van hun behandelgegevens. De Ridder heeft via zijn verzekeraar te horen gekregen dat er volgens het ziekenhuis geen sprake is van een misverstand: de code 'letsel, zwaar diagnostisch' klopt. Hij neemt daar echter, net als zijn verzekeraar, geen genoegen mee. "Op z'n zachtst gezegd herken ik mijn verwonding óf de behandeling daar niet in. Mijn verzekeraar ook niet, en die zal dit dus verder uitvechten met het ziekenhuis." Beiden willen van het ziekenhuis weten waarom die code bij een bloedende vinger hoort.

'Vingergate' maakt hoe dan ook duidelijk dat een ziekenhuis geen supermarkt is, waar de klant alleen afrekent wat in zijn winkelwagentje ligt. De Ridder betaalt namelijk niet voor dat verbandje en de vijf à tien minuten arbeid die er op de Spoedeisende Eerste Hulp mee waren gemoeid, maar voor het gemiddelde wat aan patiënten binnen zijn '

diagnose behandeling combinatie' (dbc) wordt uitgegeven. Voor iemand die met hetzelfde etiket 'letsel, diagnostisch zwaar' veel meer zorg nodig heeft, kan zo'n gemiddelde prijs van 2.284 euro relatief juist erg laag uitvallen.

Bij patiëntenfederatie NCPF pleiten ze er toch tegen om het systeem op de schop te gooien. "Het moet wel veel inzichtelijker worden", zegt Nicole Velthuis. "Klachten over astronomische bedragen stoelen redelijk vaak op een misverstand, maar eigenlijk zit het probleem in het gebrek aan transparantie. Je kijkt als patiënt in een black box."

Die kritiek heeft minister Schippers (VVD) zich aangetrokken. Met ingang van volgend jaar moeten verzekeraars op hun declaratie-overzichten een verantwoording van de geldbedragen gaan geven. Ook bij CZ merken ze dat de behoefte daaraan groeit. "Sterker nog", zegt Hasaart. "Wij moedigen het aan dat cliënten hun nota's controleren, zoals de Tilburgse wethouder dat heeft gedaan."

"Ik hoor mensen wel eens klagen over de rekening die ze kregen voor een pleister op de spoedeisende hulp", vertelde CZ-topman Wim van der Meeren in juni in een interview. "Dan vraag ik in eerste instantie: 'Wat deed je op de spoedeisende hulp als je alleen een pleister nodig had?' Vervolgens wijs ik erop dat er nu eenmaal een spoedeisende hulp nodig is, zoals de brandweer nodig is: voor het geval dat. Een deel van de kosten van een spoedeisende hulp zit dan in die pleister."

"Ik ging echter niet naar de spoedeisende hulp voor een pleister", reageert De Ridder daarop, "maar voor de wond die maar bleef bloeden."

De Stentor gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement