Volledig scherm
Gert-Jan Adema laat in het bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer horen hoe een ree op zijn gitaar klinkt. Foto Cees Baars

'Is het misschien een koekoe?'

NUNSPEET - "Een duif, het is een duif", roept een meisje stellig. " Nee joh, het is een specht", werpt een jochie tegen. Gertjan Adema, met akoestische gitaar op schoot, schudt glimlachend zijn hoofd. "Leuk bedacht, maar het is niet goed." Een derde vingertje schiet de lucht in.

"Is het misschien een koekoe?", klinkt het bedeesd. Adema lacht: "Inderdaad, het is een koekkoek, luister maar." Snel pakt hij weer z'n gitaar om daaruit schijnbaar moeiteloos de zingende bosvogel tevoorschijn te toveren.

De 37-jarige Zwolse gitarist speelde gisteren tot vier keer toe een dierlijke versie van 'Raad de Plaat' voor kinderen in het bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer in Nunspeet.

Een bijzonder stukje klassieke muziek, dat - mede dankzij het regenachtige weer - door behoorlijk wat kinderen werd bezocht. "Ik begin met een jonge ree. Als je goed luistert, merk je dat zijn eerste stapjes onwennig zijn." Daarna speelt Adema een stuk dat een rennende volwassen ree moet voorstellen. Enthousiast trappen de kinderen met hun veelkleurige crocs mee op de vloer. En bij de muzikale intepretaties van de kikker en de uil, kan zelfs een opa het niet nalaten om zijn beste imitatie te laten horen.

"Dat vind ik het mooie van mijn optredens", zegt Adema, " Klassieke muziek wordt vaak heel serieus benaderd. Ik laat zien dat het ook lekker speels en interactief kan zijn."

Tegelijkertijd vindt hij het ook wel geinig om z'n publiek af en toe op het verkeerde been te zetten. "Jullie hebben vast wel gebarbecued dit weekend. Dan hebben jullie vast ook wel van dit dier geproefd."

De zaal gonst: "Het is vast een varken, of een wild zwijn", wordt er achter de handen gefluisterd. Verbazing alom als Adema een tokkelende, bijna zoemende compositie speelt. "Het is een dier dat je niet kunt eten, maar dat wel lekkere dingen kan maken", zegt hij ten overvloede. Via de koe en de kip komen de kinderen uiteindelijk bij de bij uit. De meeste kinderen in het kleine zaaltje luisteren aandachtig naar de voorstelling, maar er zijn er ook bij die meer belangstelling hebben voor moeder's snoeppot. Adema: " Tja, dat krijg je toch. Het ene kind is nu eenmaal muzikaler aangelegd dan het andere. Ik heb wel ontdekt dat kinderen anders naar muziek luisteren dan volwassen. Ze hebben veel meer fantasie en beleven de muziek heel direct en puur."

De composities heeft hij overigens niet zelf bedacht. Het is allemaal bestaande muziek die hij bij elkaar heeft gezocht. "Ik ben wel een buitenmens, wandel en fiets graag in de omgeving. Maar het is niet zo dat ik in het bos ben gaan zitten om naar dierengeluiden te gaan luisteren."