Volledig scherm
Mariet en Ron van der Werf samen met pontbaas Cor van de Kerke op het electrisch aangedreven fietsveer bij Jone. Foto Frens Jansen

Jonen voor Mariet en Ron ‘een andere wereld’

Het zou wel eens het enige buurtschap in Nederland kunnen zijn dat alleen lopend, per fiets of via het water te bereiken is. Jonen, in vervlogen tijden een bekend trefpunt van vissers en turfschippers. Nu een verzameling van pakweg tien huizen aan de Walengracht en bekend om zijn fietspontje, dat Giethoorn en Dwarsgracht verbindt met Vollenhove en Blokzijl. Op drukke dagen maken er al gauw zeshonderd fietsers en wandelaars gebruik van. Het buurtschap telt slechts een handjevol vaste inwoners. Ron (83) en Mariet (78) van der Werf wonen er zonder twijfel het langst. Al een dikke veertig jaar.

Ze kijken er terug op wat ze een ‘welbesteed’ leven noemen. In 1968 gooide de familie Van der Werf uit Amersfoort met hun varend woonschip in de Walengracht het anker uit. Bij een boer kregen ze een vaste ligplaats. Ze verloren hun hart aan de plek. Begin jaren tachtig zegde leraar wis- en natuurkunde Ron zijn baan op, kocht in Jonen een boerderij, begon er met zijn vrouw een theeschenkerij en baatte het voetveer uit. In 2007 ging het theehuis, inmiddels overgenomen door een zoon en dochter, dicht. Er kwam een galerie (Wiedenweergaloos) in, Ron en Mariet verhuisden naar een boerderij ernaast.

Hun stekkie aan het water in Jonen ervaren ze elke dag weer als ‘een klein paradijs’. Anderen genieten er regelmatig van mee want de nog altijd zeer actieve Mariet runt er haar Bed and Breakfast ‘Een andere wereld’. Trots meldt ze de prijs. „Nog geen twintig euro per persoon per nacht. Maar we hoeven er gelukkig niet van te leven.”

Mariet: „Mensen die bij ons logeren wanen zich echt in een andere wereld. De rust, de stilte en het uitzicht. Die vind je nergens.” Ron: „Als je hier verblijft valt alle ellende op de wereld van je af. Je hoort ‘s nachts ook niks. Ja, een bootje dat voorbijvaart of een loeiende koe. En je ziet hier veel meer sterren omdat we in Jonen geen lantaarnpalen hebben.”

De Van der Werfs denken er niet over Jonen te verlaten. Een paar keer week doen ze boodschappen in Blokzijl. Die worden vanuit de auto in een kruiwagen de pont op gereden. Ron, die slecht ter been is, wil graag een scoootmobiel. „Dan kan ik af en toe eens een ritje naar Dwarsgracht maken.” Vrouw Mariet heeft haar veto over de aanschaf uitgesproken. „Veel te gevaarlijk met al die hoge bruggen.”