Putten komt maar niet los van razzia: ‘Een Duitser die me wilde helpen? Die heb ik weggestuurd. Ik was nog te boos’

videoHij heeft het voorvoeld, dat weet ze zeker. ‘Zul je lief zijn voor je moeder?’, stond op het briefje dat Bartus Lubbersen uit de trein gooide op weg naar Duitsland. ,,Mijn vader moet geweten hebben dat hij nooit meer zou terugkeren’’, zegt Gerrie Zeegers (84), haar ooghoeken vochtig als ze dit vertelt. Bartus Lubbersen, een gezonde kerel van 32 jaar, hield het na de razzia van Putten nog acht weken vol in de hel van Noord-Duitsland, waar honderden Puttenaren zich in kampen letterlijk doodwerkten onder erbarmelijke omstandigheden. 

De razzia van Putten geldt als één van de zwartste bladzijdes uit de Nederlandse oorlogsgeschiedenis. Als wraak voor een mislukte verzetsdaad voerden de Duitsers 660 mannen af, honderd huizen werden platgebrand. Slechts 48 mannen keerden terug. Putten bleef achter als ‘weduwendorp’, met een loodzware erfenis. Het verdriet is er nog altijd, al zijn er intussen initiatieven waar vergeving en verzoening centraal staan. 

Veluwe