Volledig scherm
Richard Woolderink beticht de historische vereniging Raalte en Omstreken ervan zonder overleg en zonder juiste bronvermelding foto's van Raalte Clopedie te gebruiken. © Gerard Vrakking/archieffoto

Rel tussen Raalte Clopedie en historische vereniging

De historische vereniging Raalte en Omstreken heeft het helemaal verbruid bij Richard Woolderink van Raalte Clopedie. Woolderink verwijt de amateur-historici zonder overleg en zonder juiste bronvermelding foto's van Raalte Clopedie te gebruiken.

Quote

Het boeit ze niet of ik die rechten heb of niet

Richard Woolderink, Raalte Clopedie

Op Facebook heeft Woolderink uiteen gezet hoe de historische vereniging te werk gaat. ,,Het boeit ze niet of ik die rechten heb of niet; men pakt ze (de foto’s, redactie) gewoon en gebruikt ze.’’

Woolderink heeft destijds het archief van wijlen Herman Aa overgenomen. Aa had jarenlang een fotozaak in Raalte. De echtgenote van Aa heeft ook de auteursrechten aan Woolderink overgedragen.

 ’Behoorlijk pissig’

Secretaris Tonnie Nijboer van de historische vereniging Raalte en Omstreken zegt ’behoorlijk pissig’ te zijn over de aantijgingen van Woolderink. ,,We willen hem binnenkort uitnodigen voor een gesprek. Om de boel uit de wereld te helpen.’’

Dit plaatste Woolderink op Facebook:

Beste volgers ik ben het helemaal zat…

De maat is vol. Lange tijd heb ik me stil gehouden voor de lieve vrede. Maar als privé-verzamelaar en altijd op zoek naar leuke stukjes Raalter historie word ik al geruime tijd dwars gezeten door een groepje personen binnen de Historische Vereniging Raalte en Omstreken. Lieden die mij blijkbaar niks gunnen als het aankomt op verzamelen. En die feiten verdraaien om mij in een verkeerd daglicht te plaatsen. En die als ik ze aanspreek op schending van mijn rechten op foto’s of met allerlei smoesjes komen of in het geheel geen antwoord geven.

Zoals bekend ben ik in het bezit van het archief van wijlen Herman Aa. Inclusief de auteursrechten die schriftelijk zijn overgedragen door de echtgenote van Herman Aa. Dat betekent dat voor gebruik van een foto uit dat archief vooraf mijn schriftelijke toestemming nodig is.

De Historische Vereniging Raalte en omstreken heeft daar gewoon lak aan. Het boeit ze niet of ik die rechten heb of niet men pakt ze gewoon en gebruikt ze. Recent stond in de Stentor een artikel dat de Jumbo een boek uitbracht over Raalte. Met materiaal (tekst en foto’s) geleverd door genoemde vereniging. Het eerste wat mij te binnen schoot was zou dat wel goed gaan? Nee dus. Al snel bleek dat er foto’s tussen zaten van mijzelf en Herman Aa. Mij is niks gevraagd, ik ben niet op de hoogte gesteld, helemaal niks. Zowel de Jumbo als uitgever van het boek treft geen blaam en we hebben de kwestie al uitgesproken en opgelost. Maar de verantwoordelijken binnen de Historische Vereniging Raalte en Omstreken (HVR&O) hebben geen moeite gedaan om foto’s van mij of Herman Aa buiten dat boek te houden. Lekker gemakkelijk want als ik er werk van maak draait de uitgever voor de schade op. De verantwoordelijken verschuilen zich lekker achter hun vereniging.

Maar het kan nog erger dan dit. De vereniging probeert inzage te krijgen in de overeenkomst die ik sloot. Om te kijken of er ergens ruimte zit om toch nog de foto’s (rechten) van Herman Aa onder mijn vingers weg te trekken. Via mijn contacten vernam ik dat men tot driemaal toe bij haar aan de deur is geweest en inzage heeft ‘’gevraagd’’ in die overeenkomst. En haar confronteren met opmerkingen zoals dat ik verkeerd om zou gaan met het archief van haar man…

Je kunt je voorstellen met welk gevoel zo iemand achterblijft na dergelijke huisbezoeken. Je opdringen en terwijl duidelijk gemaakt wordt dat er geen behoefte is aan een gesprek toch doordrukken. Het tekent wel de mentaliteit binnen dat clubje.

Een andere taktiek is de verantwoording afschuiven naar werkgroepjes. Een jaartje of tien verzamelde ik na afronding van Raalte in oorlogstijd ’40-’45 informatie over Joods Raalte. Om dat in nog completere vorm te bundelen. In die tijd werden Stolpersteine ineens actueel. Een poging daar iets mee te doen liep op niets uit. Het benodigde bedrag was te groot en er was geen tot weinig respons vanuit de samenleving. De zogenaamde werkgroep Stolpersteine wilde wel alsnog een poging wagen waarop gegokt werd op steun via subsidies. Niet mijn pakkie an dus de afspraak werd gemaakt ik zou helpen met dokumentatie om de adressen e.d. van toen op te kunnen zoeken. Verder niks hooguit hulp vanaf de zijlijn. Ik zou gewoon verder werken aan mijn boek los van die werkgroep. De verdeling was akkoord. Te goeder trouw leverde ik twee DVD’s aan met al mijn archiefspullen. Om te helpen. Nou ze waren nog niet ingeleverd of het werd al wel duidelijk wat de opzet was. De werkgroep besloot om dat boek zelf te gaan maken. Stond beter in het plan en was gunstiger om subisidies los te peuteren. De gemaakte afspraak was snel vergeten. En voor alle zekerheid werd een bron die heel veel foto’s beschikbaar had gesteld aan mij nog even ‘’bewerkt’’ zodat die de instemming om de foto’s te gebruiken schielijk introk. En zo werkt dat binnen die vereniging.

Toen ik nog lid was van die vereniging probeerde ik in positieve zin mee te denken. Ria Oude Vrielink was toen nog actief binnen het clubje. In dank nam ze het idee aan voor een cadeaubon waarmee iemand een jaar lidmaatschap van de club cadeau kon geven. Maar ze was zo ongeveer de enige in dat clubje die zulks op prijs stelde.

Toen ik na de start van Raalte Clopedie op Facebook inzag hoe handig Facebook werkt bij het vinden van gegevens over een foto dacht ik he ik tip de vereniging. Wordt vast op prijs gesteld… Het tegendeel bleek waar. Ik was hartstikke gek. Binnen korte tijd zou iedereen die foto’s op de mobiel hebben staan. Niks bleef meer exclusief. En wie moest dat dan gaan doen al dat werk? Ik was verbluft. Door de onbeschofte toon, ik werd ronduit voor gek verklaard, en blijkbaar splitste ik iemand werk in de maag waar die niet op zat te wachten…

Wat schetst mijn verbazing na een tijdje? Blijkbaar veroorzaakte het succes van Raalte Clopedie zoveel jalouzie dat hetzelfde clubje de pagina kopieerde en er alleen een andere naam boven plaatste… De conclusie? Die kan iedereen zelf wel invullen lijkt me.

Uiteraard heb ik in die tijd pogingen gedaan om uit te zoeken wat het idee is achter deze handelswijze. Helaas werden mijn mailtjes niet beantwoord en het verzoek om mij telefonisch bij te praten evenmin. Als het negatief uitpakt is de club niet thuis. Wel als men de kans grijpt om zich in de kijker te spelen, waarbij dan weg wordt gelaten dat daar een stukje illegaal handelen en werken bij te pas is gekomen.

Wel. Ik heb mijn kwaadheid en ergernis er uit gegooid. Zo werkt het dus als je leuk met plaatselijke historie bezig bent en je de jalouzie van anderen opwekt.

De leden van de Historische Vereniging Raalte en Omstreken zullen ongetwijfeld geen idee hebben van al deze zaken. Deze wapenfeiten halen uiteraard de kolommen van de Kruudmoes niet. Het gebeurt allemaal in stilte, lekker in het geniep.

Maar goed. Ondanks alles laat ik me niet afstoppen door dat groepje arrogante figuren dat meent dat rechten en wetten niet voor hen gelden. En als dat wel zo is zich lekker verschuilen achter de rechtspersoon van een vereniging. Zodat ze niet persoonlijk afgerekend kunnen worden op (bewust) gemaakte fouten.

Allen dank voor de aandacht. Het is een lang verhaal maar het was een keer nodig.

En nu aan het werk met mijn revalidatie zodat ik nog vele jaartjes mee kan en jullie kan voorzien van mooie foto’s en bijbehorende informatie.

  1. Grapperhaus is smokkelpraktijken beu: ‘lockdown’ van gevangenissen in Zutphen en Grave
    PREMIUM

    Grapper­haus is smokkel­prak­tij­ken beu: ‘lockdown’ van gevangenis­sen in Zutphen en Grave

    Een ‘lockdown’ van twee gevangenissen, omdat de minister de vele smokkelacties in de gevangenissen beu is. Na een actie die woensdag begon in Grave (Noord-Brabant) is vandaag ook een grootschalige doorzoeking in Zutphen uitgevoerd. Over de resultaten hult de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) zich vooralsnog in nevelen. De acties doorkruisen het strafproces rond de gewelddadige roofoverval op twee bejaarde broers in Heeten.

Salland