Volledig scherm
columniste phaedra © Vakfoto Van Der Beek

‘Die vaccinaties zijn helemaal niet goed’

columnPhaedra Werkhoven schrijft iedere zaterdag een column over wat haar bezighoudt

Het was 1998, mijn oudste zoon was geboren en hij moest na een week of zes zijn ‘prikjes’ hebben, zoals ze dat toen noemden. Jankend zat ik erbij, toen een naald dik als een spijker verdween in het kwetsbare bovenbeentje van mijn verse baby. Er was geen twijfel, dit moest gewoon, maar op de terugweg belde ik met een vriend, nog nasnikkend, die helemaal niets begreep van mijn verdriet. Het was toch juist veilig voor mijn baby, zei hij, wetenschapper, hierdoor kon hij allerlei dodelijke ziektes niet meer krijgen.

Over een maand zou hij weer moeten voor de tweede lichting prikken. Natuurlijk belde in die tijd mijn moeder bijna dagelijks om te vragen hoe het ging. Even voor het beeld: mijn moeder was een ‘aluhoedje’ avant la lettre, iemand die de muesli al had uitgevonden nog voor het in de winkels lag, die al met vitaminepillen in de weer was nog voor de levertraandruppels aanbevolen werden, die het had over ‘straling’ nog voor er iets te stralen viel. Vlak voor ik weer naar het consultatiebureau moest, belde ze. ,,Die vaccinaties zijn helemaal niet goed,” zei ze. ,,Er zijn kinderen die er allerlei afwijkingen en epilepsie van krijgen, sommigen gaan er zelfs dood aan.” Ik stamelde door de telefoon dat zij mij toch ook had ingeënt. Dat ik toch nog leefde en velen met mij. Als ze had geweten wat ze nu wist, had ze dat nooit gedaan, zei ze beslist.

Twijfel kroop in mijn systeem. Zou mijn moeder gelijk hebben? De vader van de baby, veterinair, ging nog net niet door het dak van woede toen hij mijn door hormonen bevangen geëmmer aanhoorde. Resoluut sleurde hij de baby mee naar het consultatiebureau. Een paar dagen later viste ik een beduimeld groen boekje uit een envelop met mijn moeders handschrift erop. Het was een boekje van de vereniging kritisch prikken. Ik las, en ondanks mijn hormonen had ik vrij snel in de gaten dat dit hele grote onzin was. Mijn moeder kraaide of ik het ontvangen had. Van de weeromstuit ben ik er een artikel over gaan schrijven, tot de diepste bodem zocht ik het uit. Ik stuurde haar mijn artikel op. Overtuigen liet ze zich niet natuurlijk, als anti vaccer avant la lettre. Gelukkig dat ze niet in deze tijd meer leeft. Ze had aan een aluhoedje niet genoeg gehad.

Luister hier naar de podcast. Arts infectieziektenbestrijding Ashis Brahma: ,,Kom mij niet aan met kul en kolder over autisme veroorzaakt door vaccinaties. Maar verplicht vaccineren werkt ook niet.”