Volledig scherm
columniste phaedra © Vakfoto Van Der Beek

‘Ik denk dat ik vegetarisch word,’ zegt ze, terwijl ze een stuk scharrelkip in haar mond steekt

columnPhaedra Werkhoven schrijft iedere zaterdag een column over wat haar bezighoudt.

Hij ziet eruit alsof hij zojuist een zeer succesvolle eindexamenstunt heeft gedaan. De blije frontman van Meat the Victims; baardje en lang haar, breed lachend, witte tanden. Boxtel, wat zeg ik, Nederland zal hem niet licht vergeten. Hij weet wel zeker dat er nog meer acties zullen komen in Nederland, want er is immers heel veel verborgen dierenleed dat onzichtbaar is voor de Nederlandse samenleving. Ik moest opeens denken aan de klimaatspijbelaars die allemaal heel bevlogen aan het demonstreren waren, terwijl ze ondertussen lampen in de badkamer lieten branden, kranen te lang lieten lopen en achteloos blikjes energydrank op straat mieterden.

Het was misschien best een beetje bedreigend, in die zin dat de Meat the Victim-activisten allemaal met een zwarte T-shirt en grote witte broek in de stallen zaten. De kracht van herhaling is soms best eng. Bewapend met camera’s bewapend en liedjes zingend filmden ze de varkens. De commentaren waren verrassend simpel. Ja goh, dit zijn inderdaad wel enorme misstanden. We zien hier nu varkens en hé kijk, nog een ruimte met nog meer varkens, deze zijn een stuk kleiner dan die andere. Eerder waren er al filmpjes verschenen van hele zielige kippen met poep op hun hoofd en ja verrek, bij die ene boer daar loopt een koe in het weiland kreupel, laten we daar eens even op inzoomen. Wie zijn eigenlijk de Victims?

Boeren beweerden doodsbang te zijn en ’s nachts niet meer te kunnen slapen. Straks staan deze eindexamenleerlingen bij hen op het erf en wat zullen zij hun kinderen wel niet aandoen?

Maar ja, je moet toch gewoon verhaal kunnen komen halen, als iets je niet zint? Niet gehinderd door enige kennis van zaken mag je overal iets van vinden. Dieren zijn vandaag de dag zielig. Je mag ze niet meer eten en vliegroutes moeten worden aangepast voor gevogelte. Dagelijks worden we getrakteerd op klimaatsomberte; soorten sterven uit, er zijn geen insecten meer, ik hoor het mijn eigen dochter allemaal ook vertellen. ,,Ik denk dat ik vegetarisch word”, zegt ze, terwijl ze een stuk scharrelkip in haar mond steekt. ,,Vlees is slecht voor het milieu”. Die middag klinkt het geruststellende gepets van insecten op de voorruit van mijn auto. Mag dat eigenlijk nog wel? Een mestkever, gevangen achter mijn ruitenwisser zet ik voorzichtig in het gras. Hier hadden we anders toch wel overduidelijk van een Victim kunnen spreken.