Volledig scherm
Vincent Plijter, Corné van den Broek en Patrick Schrijvers (vlnr) hebben aangename herinneringen aan Woelwaters. © Ruben Schipper

De Woelwaters, dat is vooral één grote familie

WATERPOLOZwem & Poloclub De Woelwaters bestaat deze maand 75 jaar. Patrick Schrijvers, Corné van den Broek en Vincent Plijter speelden samen bijna net zo lang in het eerste mannenteam.

Ze zijn nog altijd gek van waterpolo en hun club. Nadat hun badmuts in 2016 af ging, zijn Patrick Schrijvers (47), Corné van den Broek (47) en Vincent Plijter (43) afgelopen seizoen weer begonnen. ,,Corné en ik gingen squashen nadat we gestopt waren. Tot we hoorden dat squashcentrum De Harder dichtging. Voetballen kunnen we niet en op Koningsdag besloten we weer te gaan waterpoloën'', zegt Schrijvers.

Schouderblessure

Plijter was gestopt na een schouderblessure: ,,Als je eenmaal hebt gepolood, kan je bijna niet meer zonder. Ik werd er onrustig van. In je hoofd wil je nog van alles, maar mijn lichaam zei dat het rustiger aan moest." Van den Broek: ,,We hebben een mannen-3 opgericht, met wat oudgedienden en jeugd. Het was een leuk seizoen en we werden direct kampioen, weliswaar in de laagste klasse, de vierde."

De Harderwijkers beleefden hun glorietijd in de jaren negentig en het vorige decennium. Van den broek: ,,Dat begon in 1989, toen Patrick en ik op ons 16e in het eerste kwamen. We spelen nu al bijna dertig jaar samen." De Woelwaters was één grote familie, weet Schrijvers. ,,We hadden een eigen bar en gingen in de nachtelijke uurtjes zwemmen. Of pokeren en stappen tot laat. Dat was de binding van de Woelwaters van weleer."

Gezelligheidsclub

Ook al was het een gezelligheidsclub, er werd ook gepresteerd: de landelijke tweede klasse werd bereikt. Na de eeuwwisseling, toen de drie na uitstapjes bij Triton, Flevo en Nunspeet waren teruggekeerd, brak een nieuwe succestijd aan. Onder trainer Piet de Zwarte werd De Woelwaters twee keer tweede in de tweede klasse. Van den Broek: ,,We waren net niet goed genoeg om weer te promoveren. Voor een regioclub was dit het hoogst haalbare." Plijter: ,,De tribune was nokvol, het publiek moest staan. Frans Meijer had een legersirene die loeide bij elke goal. De sfeer was gigantisch. Je gaf geen euro uit, maar kreeg van iedereen een biertje. Het feest werd met z'n allen gevierd."

Veel lol

Fanatiek in het water, maar veel lol daarbuiten met andere clubs. ,,Voorzitter Jaap van den Bosch was bevriend met Frans de Koning, een sponsor van Heerenveen. Hij had in Harderwijk hotel De Koningshof. We gingen met bussen naar Friesland en namen vis mee. We kregen kratten bier terug'', weet Schrijvers, die ook een anekdote opdist over de Groningse studentenclub De Walvisch. ,,Wij gingen met die jongens stappen in Groningen, maar dat bleek het tweede team. Hun eerste lag op tijd in bed en wij lagen de volgende dag als een vaatdoek in het water. De list was geslaagd."

De drie spelen komend jaar in het tweede. Van den Broek: ,,We helpen de jeugd met onze ervaring, op dit niveau zijn we slim genoeg om het spel te lezen.”