Rick Ebbinge uit Kraggenburg is de beste pikeur van de wereld: ‘Een huldiging? Alsjeblieft niet, zeg’

VIDEODe beste pikeur van de wereld? Zo voelt Rick Ebbinge zich helemaal niet, ondanks de mondiale titel op zijn palmares. ,,Het is wel iets moois.''

In Biddinghuizen, op de trainingsdrafbaan aan de Zuurlaan, is het zoet der overwinning al een tijdje ingedaald bij wereldkampioen Rick Ebbinge. Eind mei behaalde de pikeur uit Kraggenburg als eerste Nederlander ooit de wereldtitel in de drafsport. Een historische prestatie, maar Ebbinge is er zeker de man niet naar om naast zijn schoenen te gaan draven. ,,Nu ik er van afstand op terugkijk heb ik toch wel iets moois neergezet.''

Het zullen de grootste woorden zijn die Ebbinge (35) deze middag over zichzelf zal uitspreken. In de kantine van Entrainement Jeroen Engwerda regeert de bescheidenheid bij de polderbewoner, die werd geboren in het Drentse Eext. ,,Mijn vader fokte wat dravers, maar als kind had ik daar bijzonder weinig interesse voor. Pas op zestienjarige leeftijd kreeg ik belangstelling voor fokprogramma's en koerstactiek. Ik ben dus echt een laatbloeier, want nog weer later heb ik mijn eerste paard uitgereden op stage bij het Netl Racing Team van Bas Crebas. Die gaf mij het vertrouwen en de ruimte om mezelf te ontwikkelen.''

Druistig

,,Na dertig gewonnen koersen, met daarnaast een veel hoger aantal teleurstellend verlopen wedstrijden, mocht ik mezelf beroepspikeur noemen. Voor het zover was moest ik mijzelf op de banen van Wolvega en Emmeloord heel wat keren bij elkaar rapen als een paard weer eens in galop sprong of ik te druistig voor de winst wilde gaan. Tegenwoordig ben ik veel stabieler. Als enige in de koers geen fouten maken, dat levert ook regelmatig een winnende wedstrijd op.''

Ebbinge maakt in 2013 naam als toppikeur. Hij was net in dienst bij Team Engwerda toen hij met de draver 'Your Love Lois' in Wolvega de Prijs der Giganten won. ,,Die overwinning was me veel waard, omdat dit paard vooraf niet favoriet was. Hij had een topdag en die heb ik verzilverd.''

De rijzende ster kreeg een gloed dankzij vijf achtereenvolgende Nederlandse titels en een tweede plaats bij het Europees kampioenschap (2018). Daarmee was plaatsing gerealiseerd voor het WK, eind mei in Zweden. Ebbinge was daar op voorhand niet meer dan een subtopper. ,,In een deelnemersveld met twaalf toppikeurs reden we in zeven dagen vierentwintig koersen op vijf verschillende drafbanen. Elke keer met een ander Zweeds paard uit de A- of B-categorie. Het vooraf goed analyseren van de paarden en de concurrentie heeft mij zeker geholpen, maar het moest natuurlijk gebeuren op de baan. Door juist met de paarden uit de A-categorie optimaal te presteren bleef ik zicht houden op de wereldtitel.''

Tijdens de spannende laatste dag werd de strijd op drafbaan Gävle beslist in het voordeel van Ebbinge, die de Amerikaanse topper Yannick Gingras verrassend versloeg.

Volledig scherm
Rick Ebbinge mag zich de beste pikeur van de wereld noemen. Maar er staan nog voldoende grote wedstrijden op zijn verlanglijst. © Foto Freddy Schinkel

Aanzien

Eenmaal terug in Kraggenburg raakte het dorp met een eenvoudig versierd huis aan het Hertenpad precies de juiste snaar bij de pikeur. ,,Een huldiging? Alsjeblieft niet, zeg. Ik hou ervan om in rust te presteren. Mijn wereldtitel is vooral goed voor het aanzien van de drafsport in Nederland, want die kan wel een oppepper gebruiken qua media-aandacht. De tijd van commentator Hans Eijsvogel en de 'Koers van de week' bij Studio Sport ligt alweer heel wat jaren achter ons. Ook het prijzengeld bij de koersen blijft achter bij de kosten voor het opleiden van een draver. En dat heeft weer alles te maken met de publieke belangstelling. In Nederland hebben we genoeg kennis, goede paarden en talentvolle pikeurs, maar vergeleken bij landen als Zweden en Frankrijk valt er nog veel winst te halen.''

Niet voor niets heeft Ebbinge de Prix d'Amérique in Parijs en de Elitloppet in Stockholm nog op zijn wensenlijstje staan. ,,Maar dan moeten we een keer het geluk hebben dat we hier in Biddinghuizen een toppaard op kunnen leiden. Alleen met het talent van de pikeur kom je er echt niet. Ik ben dan wel wereldkampioen, maar dat wil niet zeggen dat ik ook meteen de beste van de wereld ben. Er zijn in Zweden en Frankrijk zoveel pikeurs die top zijn en ook na mijn wereldtitel blijf ik gewoon fouten maken. Bovendien ben je zo goed als je laatste koers...''

Op de logische vraag naar het waar en hoe van die laatste wedstrijd klinkt het ietwat bedremmeld. ,,Eh, Berlijn... Gewonnen.''