Volledig scherm
Therese Klompenhouwer. © EPA

Wereldkampioen worden went nooit voor Nijkerkse Klompenhouwer

DRIEBANDENTherese Klompenhouwer is dolblij met haar vierde wereldtitel driebanden, de tweede in successie. Maar de 36-jarige Nijkerkse biljartster is ook kritisch op zichzelf. ,,Ik weet dat ik nog beter kan.”

De wereldtitel winnen en toch niet helemaal tevreden zijn. Het zegt wat over de ambities van Klompenhouwer, die woensdagmiddag in Valencia afrekende met Orie Hida, haar rivaal uit Japan. Hida was al vier keer wereldkampioene in het driebanden, Klompenhouwer won de onderlinge finale met 30-21 en kwam daarmee op gelijke hoogte. De Nijkerkse was ook in 2014, 2016 en 2018 succesvol.

Omgedraaid

Klompenhouwer begon niet goed aan de finale en keek in de vierde beurt tegen een 0-6 achterstand aan. ,,Maar ik bleef rustig. Voor de pauze had ik het al omgedraaid.” Met een 15-10 voorsprong ging ze het tweede gedeelte van de finale in, waarin de voorsprong niet meer in gevaar kwam. Met 30-21 was de wereldtitel een feit. ,,De eerste keer wereldkampioen worden, is natuurlijk het mooist, maar het went nooit. Het was ook mooi dat er ook veel supporters voor mij op de tribune zaten.”

Ondanks de WK-winst is ze kritisch. ,,Als je kijkt naar mijn uitslagen en de behaalde moyennes, dan heb ik het gewoon goed gedaan. Maar ik heb niet mijn allerbeste spel gespeeld, ik weet dat ik nog beter kan”, zegt Klompenhouwer.

Defensiever

Dat wijt ze ook aan de opzet van het WK. In Valencia waren dertig caramboles nodig voor de zege. ,,In competitieduels gaat het om veertig caramboles en dat maakt wel een verschil. Daardoor ga je wat defensiever spelen, want het resultaat telt natuurlijk.”

Met dat laatste zat het in Valencia meer dan goed. ,,Dit hebben we ’s avonds met alle vrienden uitgebreid gevierd.”

Veel meer tijd om stil te staan bij haar wereldtitel heeft Klompenhouwer niet. Ze reisde snel terug naar Nijkerk, dit weekeinde speelt ze competitie in Nederland en Duitsland. Maar klagen doet ze niet. ,,Ook in de competitie wil ik gewoon weer presteren. Ik ga altijd voor het maximaal haalbare.”