Exclusief

Het beste van De Stentor

In PREMIUM vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van De Stentor lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
PREMIUM
In Nederland wacht Marlou een nieuwe uitdaging: de draad oppakken © Cees Elzenga

Droom van Marlou (26) uit Nijverdal verwoest door orkaan Irma

Wat begon als een droom eindigde als een nachtmerrie voor Marlou Sok uit Nijverdal. De 26-jarige emigreerde vlak voor de verwoestende orkaan Irma naar Sint Maarten voor haar droombaan, maar keerde na een aantal ‘ellendige weken’ met lege handen terug in Nederland. ,,Het was net een oorlogsgebied.”

,,Ik heb altijd al een avontuur in het buitenland gewild”, vertelt Marlou dromerig. De blondine zit veilig aan de keukentafel in de boerderij van haar ouders. Toen ze in mei werd aangenomen als mondhygiëniste bij een tandartspraktijk op Sint Maarten kon ze haar geluk niet op. ,,Wanneer krijg je nou zo’n kans? Ik wil echt niet altijd in Nijverdal blijven”, verklaart ze. Ze zegde haar baan op en besloot de sprong te wagen. Een moeilijke keus: ,,Ik heb tot op de dag van vertrek getwijfeld. Toen ik iedereen op Schiphol zag huilen drong het tot me door, ik ga dit echt doen.” Op 29 augustus emigreerde ze, acht dagen voor de zwaarste orkaan in de historie van de Bovenwindse Eilanden. (tekst gaat verder onder foto)

Volledig scherm
Marlou is weer veilig thuis in Nijverdal © Cees Elzenga

Soepel verliepen de eerste dagen van Marlou op het eiland niet. Haar gehuurde appartement bleek een ‘donker hok’ dus ze moest direct op zoek naar andere huisvesting. Ook haar eerste bezoekje aan de praktijk was tumultueus. ,,De zoon van mijn bazin kwam schreeuwend binnen. Hij was in paniek over een gigantische orkaan.” Geen reden voor zorg voor de Nijverdalse. ‘Tja, dat gebeurt vast vaker hier’, was haar gedachte. Later bleek het de laatste keer dat ze voet zette in de praktijk.

Expeditie Robinson

Marlou vluchtte uit voorzorg samen met haar bazin naar het naastgelegen Sint Eustatius. De praktijk werd gesloten. Voor de nuchtere Nijverdalse was er nog steeds geen vuiltje aan de lucht. ,,Ik vond het wel stoer. We maakten alles orkaanproof en hakten kokosnoten uit bomen. Alsof ik meedeed aan Expeditie Robinson.” Uren later sloeg de adrenaline om in angst. 

Quote

Ik vond het wel stoer. Alsof ik meedeed aan Expeditie Robinson.

Marlou Sok

,,Ik werd wakker van geschreeuw. De rolluiken die ons moesten beschermen tegen de harde wind stonden op knappen. We probeerden de luiken met onze handen tegen te houden.” Met z’n drieën namen ze het op tegen de orkaan. Een gevecht dat ze niet konden winnen. De speciale orkaanluiken begaven het en de storm raasde door de woonkamer. ,,In de dichte keuken hebben we gewacht tot het overwaaide. We hadden toen nog geen idee van de schade.” Tranen of paniek waren er niet. ,,Je gaat echt in de overlevingsstand.”

Gevangen op het eiland

Volledig scherm
© Marlou Sok

De schade op Sint Eustatius viel in vergelijking met Sint Maarten mee, de onzekerheid niet. ,,We hadden geen idee hoe het met de praktijk en onze woningen ging.” Ruim drie weken zat Marlou ‘gevangen’ op het eiland. ,,We konden geen kant op.” Ook orkaan Maria raasde over. ,,Het geluid van de wind was echt vreselijk. Ik heb soms nog nachtmerries.” Door een foto werd uiteindelijk duidelijk dat de praktijk op Sint Maarten door beide orkanen volledig was verwoest. Naar huis gaan was echter geen optie voor Marlou. ,,Ik wilde helpen bij de heropbouw van de praktijk, zodat mijn reis geen totale mislukking zou zijn.” Eenmaal op Sint Maarten zonk de moed haar in de schoenen. ,,Er was niks van het eiland over.”

Het appartement van de Nijverdalse was onbewoonbaar door het natuurgeweld. Hierdoor kwam ze op een spoedlijst voor evacuatie. De teleurstelling was groot. ,,Ik had geen keus meer, ik moest wel naar huis.” Toch overheerste het gevoel van opluchting. ,,Er kwam eindelijk een eind aan dit verhaal. Ik verlangde naar veiligheid.” Veilig voelde de 26-jarige zich namelijk al weken niet meer. Op Sint Maarten kwam dit tot een dieptepunt. ,,Mijn buurman zat met een geweer op zijn auto. Hij richtte op plunderaars om ze af te schrikken.”

Erger dan de storm

Toen ze een dag later de mannen van de Koninklijke Marechaussee op het vliegveld zag, rekende ze zich rijk. Onterecht. Ze hadden nog geen lijst met evacués en geloofden haar verhaal niet. De hele dag wachtte Marlou in de stromende regen en zonder eten en drinken op bevestiging van Binnenlandse Zaken. ,,Hoe die mannen mij hebben behandeld was traumatischer dan twee orkanen bij elkaar. Ik werd afgebekt en als een stuk vuil op straat achtergelaten.” 

Na heel wat telefoontjes was het aan het einde van de dag éindelijk zo ver. Ze mocht naar huis. ,,Toen ik in het legervliegtuig stapte viel alles van mij af. Ik kon weer genieten.” Na een paar ‘heerlijke’ dagen in Curaçao keerde Marlou vorige week terug in Nederland. Zonder droombaan, maar wel met een avontuur op zak. ,,Ik weet nu tenminste wat ik moet doen bij een orkaan”, grapt ze. Met een grote glimlach relativeert ze haar ervaringen: ,,Wie maakt dit nou mee?”

Geen slachtoffer

De 26-jarige benadrukt dat ze geen slachtoffer is. ,,Er zijn mensen die veel meer hebben verloren dan een baan. Zij zijn de echte slachtoffers.” De teleurstelling over het uiteen barsten van haar droom heeft ze grotendeels achtergelaten op Sint Maarten. “Misschien komt de klap nog, maar ik wil nu gewoon verder.” De ambitieuze Nijverdalse is al weer druk aan het solliciteren. Een baan in het buitenland sluit ze niet uit. ,,Maar ik zet geen voet meer op Sint Maarten.”

Volledig scherm
Marlou: ,,Toen ik in het legervliegtuig stapte viel alles van mij af. Ik kon weer genieten.” © Marlou Sok

Salland