Volledig scherm
Meerkamper Eelco Sintnicolaas in actie bij het WK indoor in Birmingham, waar hij vijfde werd. © ANP

Meerkamper Eelco Sintnicolaas gaat terug naar de basis

Het is een noodgreep, letterlijk. Meerkamper Eelco Sintnicolaas strijdt al geruime tijd tegen een slepende enkelblessure, die hem steeds parten speelt tijdens grote wedstrijden. De oplossing is eenvoudig, legt de Apeldoornse atleet uit. ,,Ik ga bij het hoog- en verspringen afzetten met mijn linkerbeen.’’ Terug naar de basis, dus.

Sintnicolaas (31) geeft zichzelf ruim de tijd om met zijn linkerbeen net zo goed af te kunnen zetten als zijn rechterbeen. ,,Mijn linkerbeen is net zo sterk, dus dat is het probleem niet. Het zal alleen wennen worden aan nieuwe bewegingen. Met hoogspringen benader ik de sprong vanaf de andere kant, is de rotatie over de lat anders en bij verspringen moet ik zorgen dat ik goed uitkom. Het is een beetje als het weggooien van een bal met je verkeerde arm.''

,,Dat klinkt eenvoudiger dan het is’’, geeft hij toe. ,,Maar het is voor mij de oplossing om mijn sport goed uit te kunnen blijven oefenen.’’ En om teleurstellingen te voorkomen, zegt hij tussen de regels door. Want het EK in Berlijn, begin vorige maand, liep uit op een deceptie voor de atleet. Na vier onderdelen moest Sintnicolaas opgeven. Weer speelde die vermaledijde enkel op, de enkel die hij in de voorbereiding zo had proberen te versterken. ,,Ik heb altijd al veel ruimte tussen mijn gewrichten gehad. Niet alleen bij mijn enkels. Binnenkort zit ik weer bij de orthopedisch chirurg om te kijken wat we er nog echt aan kunnen doen. Na mijn enkeloperatie in 2016 is de pijn steeds weer teruggekomen. Maar voorlopig richt ik me op mijn andere been.’’

Voorzorg

Uit voorzorg zegde hij deelname aan het internationale toernooi in het Franse Talence af. ,,Het is gewoon niet verstandig om daar mee te doen. Ik moet mijn lichaam niet over de grens pushen. Wel jammer, want NOC*NSF kijkt wel naar dat toernooi om mijn A-status te beoordelen. Al ga ik er wel vanuit dat ik die blijf behouden. Ik ben dit jaar toch vijfde geworden op het WK indoor in Birmingham en gezien mijn prestaties uit het verleden zou ik het raar vinden als er aan mijn status zou worden getornd. Maar het is afwachten, aan het einde van dit jaar is er duidelijkheid.’’

Basis

De hele winterperiode wil Sintnicolaas werken aan het verbeteren van zijn linkerbeen. ,,En dan keihard terugslaan; dat is wat ik voor ogen heb. Ik denk dat ik met de switch naar mijn linkerbeen net zo goed kan worden als nu met mijn rechterbeen met pijn. Ik zal geen persoonlijke records springen, maar dat is ook niet altijd nodig om goed te presteren. Het voelt heel anders, maar ik heb nu al aardige hoogtes en afstanden gehaald. Ik moet alleen terug naar de basis.’’

Hij krijgt daar een klein beetje hulp bij van een hoogspringcoach in Zweden, het land waar Sintnicolaas veel vertoeft door zijn relatie met de Zweedse hordeloopster Elin Westerlund. ,,Met die coach praat ik veel over de mogelijkheden en krijg ik veel tips. Voor de rest doe ik het allemaal zelf. Ik weet inmiddels wel wat goed en wat niet goed voor me is. Ik ken mijn lichaam zelf het beste.’’

Sintnicolaas richt zich op de NK’s in februari volgend jaar. Daar zijn startbewijzen voor de grotere internationale toernooien te verdienen.