Volledig scherm
Vlaggetjesdag op Urk. © Freddy Schinkel

Een Urker traditie dreigt te verdwijnen: ‘Vissers hebben geen puf’

Een Urker traditie dreigt te verdwijnen. Het is namelijk nog de vraag of de tweejaarlijkse Visserijdagen terugkomen. ,,Vissers hebben veel aan de kop’’. 

Het was een voorteken, het schrappen van de Visserijdagen die vorige maand zouden plaatsvinden. De vissers liepen er niet warm voor, waren te druk bezig met de Brexit en het verbod op elektrisch vissen. Ze hadden geen trek in de feestelijke promotie van hun sector met Vlaggetjesdag als hoogtepunt. Mogelijk is het definitief gebeurd met het evenement, zegt voorzitter Klaas-Jelle Koffeman. 

Wat is het probleem?

,,Hoe moet ik het netjes verwoorden... Kijk, we merken dat de vissers nog steeds veel aan de kop hebben. Ze hebben even geen puf. De toekomst is onzeker voor de sector. En als organisatie moeten we wel geld hebben om zo’n week te kunnen organiseren natuurlijk. De kosten gaan richting 100.000 euro, vreselijk veel geld om boven water te halen. Vorig jaar zaten we op een budget van rond de 80.000 euro. Daar zat nog vuurwerk bij en dat kun je schrappen natuurlijk. Maar goed, als we doorgaan dan moet er een nieuw veiligheidsplan komen, de eisen liggen hoger. Daar moeten we een bureau voor inschakelen en dat is duur. En we moeten vrijwilligers zoeken voor de parkeerproblematiek. Dat lukt niet dus moeten we mensen betalen.’’   

De sector betaalt mee aan de organisatie?

,,Ja, 500 euro per schip per twee jaar. Dat is niet het einde van de wereld hè? Ik snap dat we niet de hele vloot meekrijgen, maar 40 tot 50 procent is minimaal nodig om ons werk te kunnen doen. Kijk, je doet het voor iedereen. Als organisatie werken we pro deo, we doen het naast onze werkweek van 40 tot 50 uur. Het is net alsof de afstand tussen bestuur en sector groter wordt’’. 

Hoe komt dat?

,,Ach, niemand verdiept zich in de organisatie van de Visserijdagen. Mensen beseffen niet hoeveel werk het met zich meebrengt. Een tijdje geleden hebben we een avond belegd met mensen die op een oproep hadden gereageerd. Daar zaten twee vertegenwoordigers bij van de vissers, maar daar straalde het enthousiasme ook niet van af. Ik snap dat er veel op ze afkomt, maar dan moet je je krachten proberen te verdelen. Juist in deze moeilijke tijd moet je je laten zien op de bühne.’’ 

Jullie melden dat de toekomst ongewis is. Een noodkreet?

,,Ja, zo kun je het zien. Zo van: sector, wat willen jullie? Laat je maar horen. Als je kijkt naar Stellendam en andere vissersdagen... Daar worden elk jaar fantastische visserijdagen georganiseerd. Dat commitment mis je hier. Maar goed, we zullen de reacties afwachten. En anders stoppen we ermee. We gaan wel door met de veiling van het eerste kistje meischol en het Holland Fisheries Event trouwens.’’ 

Jammer, het is een mooi evenement 

,,Absoluut. Het kost je klauwen met energie, maar dat krijg je er dubbel en dwars voor terug’’. 

Flevoland