Volledig scherm
Foto ter illustratie. © Shutterstock

Mythe Loch Ness ontrafeld, wetenschappers geven enige plausibele verklaring

Duizenden mensen zeggen ooit het monster van Loch Ness te hebben gezien. Maar wat zit er toch achter deze hardnekkige mythe? Onderzoekers hebben eindelijk een wetenschappelijke verklaring.

Quote

Er is nog maar één theorie over

Neil Gemmell, Geneticus

Het begon allemaal 1500 jaar geleden toen de eerste melding werd gemaakt van een ‘beest’ in de rivier de Ness. In de jaren '30 van de vorige eeuw stak de kop van het monster weer op toen de Schotse kranten over ‘het monster’ begonnen te schrijven, waarmee de moderne mythe werd geboren. 

Het monster van Loch Ness vormde de inspiratie voor vele boeken, films en tv-series. Het meer is inmiddels ook het decor van een uitgebreide toerisme-industrie, met ongeveer een miljoen bezoekers per jaar die de lokale economie tientallen miljoenen euro's oplevert.

Zwemmende olifanten

Direct werd een verklaring gezocht voor de vele meldingen van ‘Nessie’. Het zou een zwemmende circusolifant kunnen zijn die even pauze had genomen en afkoeling in het water had gezocht. In de jaren ‘30 waren in dat gebied in Schotland namelijk veel rondtrekkende circussen. Een andere theorie is dat grote drijvende takken de mensen op het verkeerde spoor zetten.

Nieuw-Zeelandse wetenschappers zochten naar een verklaring voor de legende. Eerdere wetenschappelijke expedities in het meer leverden namelijk niets op. Er werd gezocht met sonarsignalen en satelliettechnologie, maar zonder succes. 

Dna-onderzoek

Het team van wetenschappers zegt nu een ‘plausibele theorie’ te hebben. Ze hebben het monster weliswaar niet gespot, maar geven wel een biologische verklaring. De onderzoekers hebben het beroemde 226 meter diepe meer onderzocht op dna. Op verschillende plekken en diepten werden 250 monsters uit het water genomen. Dit water bevat veel genetisch materiaal van bijvoorbeeld de huid, vacht en urine van al het leven in Loch Ness. Dit werd vergeleken met een uitgebreide dna-database. 

,,Er is nog maar één theorie over”, zegt hoofdonderzoeker Neil Gemell over het grootste mysterie van Schotland. ,,Er is in ieder geval geen bewijs voor een mythisch beest. Ook een groot geschubd reptiel is uitgesloten, net als een grote vis als een meerval.” Het monster van Loch Ness is een aal. ,,Wij hebben grote hoeveelheden dna van alen gevonden in het meer. Op elke plek waar we zochten vonden we ze. De enorme hoeveelheid was wel een verrassing”, zegt geneticus Gemmell.

,,Is het mogelijk dat het monster van Loch Ness een gigantische aal is? Misschien. We weten niet of het dna afkomstig is van een reuzenaal of gewoon veel kleine aaltjes. Normaal gesproken worden alen 4 tot 6 meter lang, een stuk kleiner dan wat mensen zeggen te zien in het meer. Het zou goed mogelijk kunnen zijn dat één of twee alen extreem groot zouden kunnen worden - vijftig procent of zelfs nog groter.”

Ondanks dat het monster zelf niet is gevonden is Gemmell tevreden: ,,Dit was het, de zoektocht is voorbij.“

Volledig scherm
Een aal. © Shutterstock
Volledig scherm
Nepfoto's als deze droegen bij aan de legende van het monster van Loch Ness. De maker van de foto gaf decennia later toe dat hij de mensen om de tuin had geleid.
  1. Giechelen en vreugdesprongetjes: ratten zijn volgens onderzoek dol op verstoppertje spelen

    Giechelen en vreugde­spron­ge­tjes: ratten zijn volgens onderzoek dol op verstopper­tje spelen

    Met ratten kun je goed verstoppertje spelen. De knaagdieren zijn experts in het vinden van creatieve schuilplekjes én hebben er zichtbaar plezier in. Dat suggereert althans een Duits onderzoek. Het bewijs? Ze maken vrolijke vreugdesprongetjes en giechelen piepend tijdens een potje verstoppertje. De wetenschappers registreerden het gedrag van de diertjes en publiceerden de bevindingen in het gerenommeerde wetenschappelijke tijdschrift Science.