Volledig scherm
PREMIUM
Wielrenners in De Ronde van Zutphen denderen over de Martinetsingel, op de achtergrond de Walburgiskerk. © Rob Voss

Hoe Oost-Nederland het walhalla van wielrennend Nederland werd

In het Oosten lag de ketting eraf, maar het wielrennen leeft ineens op. Clubs schieten als paddenstoelen uit de grond, net als koersen. De Ronde van Zutphen kreeg een nieuwe vorm en de Nacht van Apeldoorn wordt vrijdag na jaren weer gehouden. Waarom is het fietsen hier opeens zo populair?

Als in Vlaanderen twee mensen tegen elkaar willen fietsen en één voorbijganger wil daar wel naar kijken... Allee, dan is 't koers hè. Hoe anders was dat in Nederland en zéker in Oost-Nederland? Het regionale cyclisme leed aan bloedarmoede. Koersen werden afgelast, wielerclubs opgedoekt, stichtingen ontbonden. Die donkere dagen zijn voorbij.

  1. Als het nodig is, gaat wielerheld Theo gauw weer de baan op
    PREMIUM
    video

    Als het nodig is, gaat wielerheld Theo gauw weer de baan op

    Een zwart gat? Welnee. Het leven van Theo Ankoné gaat gewoon door na het neerzetten van een nieuw werelduurrecord wielrennen op een buitenbaan voor tachtigplussers (30 kilometer en 603 meter). De 85-jarige Warnsvelder geniet intens na van het huzarenstukje dat hij donderdagavond leverde in Geleen. En Turbo Theo waarschuwt zijn mogelijke opvolger alvast: ,,Als iemand anders mijn record dit jaar nog verbetert, krijgen ze in Limburg weer met mij te maken. Dan waag ik onmiddellijk een nieuwe poging.’’

Zutphen