Volledig scherm
Boudewijn Betzema schrijft een gedicht in het troosthuisje in Zwolle. © Bert de Graaf

Wat doet troostdichter Boudewijn Betzema?

ZUTPHEN / DEVENTER / ZWOLLE - Boudewijn Betzema (67) is de laatste twee weken van november actief als troostdichter in het Leeuwenhuisje in Zutphen. Afgelopen zomer zat de provinciedichter van Overijssel al in een brugwachtershuisje in Zwolle om mensen te troosten. Vijf vragen aan de dichter uit Deventer.

Wat is een troostdichter?
„Een troostdichter is er vooral om te luisteren en gesprekken te voeren. Ik ben dan echt een luisterend oor. Daarbij schrijf ik gedichten. Afgelopen zomer zat ik twee dagen in de week in het brugwachtershuisje in Zwolle. Dat is 1,5 bij 1,5 meter. In Zwolle zijn in vijftien dagen 50 mensen langs gekomen. Dat is echt veel.”

Hoe bent u troostdichter geworden?
„Ik ben momenteel ook provinciedichter en mijn voorganger Heleen Bosma zei in een voorwoord van een dichtbundel dat ik goed in troosten ben en dat ik daar meer mee moest doen. Zwolle zocht afgelopen zomer een invulling van de brugwachtershuisjes en ik ben toen gevraagd of ik er wat voor voelde om daar als troostdichter te gaan zitten. Toen heeft mijn functie echt een naam gekregen.”

Welke verhalen zijn u het meest bijgebleven?
„Ik heb al met veel mensen gesproken. Een vrouw van een jaar of 50 kwam binnen en die heeft 1,5 uur zitten huilen. Ze vertelde dat ze was misbruikt en geschopt. Ook heb ik gepraat met een meisje die haar hond had meegenomen. Haar opa was net overleden. Er kwam een keer een man uit Deventer naar Zwolle fietsen om te praten over zijn huwelijk. De gesprekken zijn heel afwisselend. Ik krijg inspiratie voor nieuwe gedichten.”

Bent u de eerste troostdichter?
„Ik denk dat ik de eerste troostdichter ben en momenteel ook nog de enige. Het is een geweldig idee en uniek. Ik heb het al aan veel mensen verteld en krijg veel positieve reacties. Andere dichters zijn vrij om ook troostdichter te worden.”

Waarom gaat u na Zwolle nu naar Zutphen?
„Ik wil blijven troostdichten. Op Facebook zag ik een bericht dat ze kunstenaars zochten voor het Leeuwenhuisje in Zutphen en met een kunstenaar die ik ken ga ik daar eind november twee weken zitten. Ik zoek ook een plekje in Deventer om het te doen. Maar zo makkelijk is dat nog niet. Ik sta overal voor open. Als ik in Zwolle weer wordt gevraagd wil ik daar wel weer zitten, maar ik vind Enschede en Almelo ook prima.”

Betzema maakte dit gedicht over het troosthuisje:

Waar wacht je op…

… vroeg ze hem, toen ze hem zag zitten voor het brugwachtershuisje aan bij de Schoenkuipenbrug.
Op jou, zei hij eenvoudig. Ik kom je troosten.
Hoe weet jij nou dat ik… stamelde ze.
Ik heb oog voor opgedroogde tranen, glimlachte hij.
Troostrijk zijn is mijn specialisme… Wil je een kop koffie?
Samen gingen ze aan het kleine vierkante tafeltje zitten, daar in dat huisje aan de Schoenkuipenbrug. Hij stak een kaars aan. Zij vertelde en vertelde.

In het brugwachtershuisje lagen op een rekje allerlei mapjes met teksten.
Wat zijn dat? Vroeg zij. Troostverzen, antwoordde hij. Ik ben troostdichter, weet je?
Je mag er wel een uitkiezen als je wilt. Ze liggen er speciaal voor jou!
Ja maar…
Neem nou maar … waar wacht je op?

  1. Geen hoofdprijs, wel boost voor clubheld uit Harderwijk
    video

    Geen hoofdprijs, wel boost voor clubheld uit Harderwijk

    Tiny Heijmans uit Geffen, finalist van het verspreidingsgebied Brabants Dagblad, is op de KNVB Campus in Zeist uitgeroepen tot winnaar van de Clubhelden van de amateursport 2017. Als vrijwilliger van Nooitgedacht, de voormalige club van Ruud van Nistelrooij, ontving hij 10.000 euro voor zijn club. Harderwijker Goossen Luytjes, als VVOG-vrijwilliger de winnaar van het Stentor-gebied, haalde de top-drie niet maar ging wel met een minicruise naar huis.

Zutphen