Volledig scherm
PREMIUM
Boas Beeuwkes tijdens een van zijn bezoeken aan meneer Bouwstra. © Maarten Boersema

Boaz uit Zwolle was één van de vijf aanwezigen op de begrafenis van meneer Bouwstra

Bij de uitvaart van meneer Bouwstra in het crematorium in Zwolle waren vorige maand exact vijf mensen aanwezig. Geen familie, geen vrienden. Alleen de werkster, en de buren. En Boaz Beeuwkes (24). Een jonge Zwollenaar die sinds een paar jaar als vrijwilliger af en toe op bezoek ging bij meneer Bouwstra. Niet wetende van hoe nabij hij later diens zelfgekozen dood zou meemaken. Boaz is degene die in het uitvaartcentrum het woord neemt, voor het handjevol toehoorders dat ook maar bij toeval in het leven van de overledene verzeild is geraakt. Hij vertelt het levensverhaal van meneer Bouwstra. Een verhaal dat hij tot in den treure heeft aangehoord tijdens zijn bezoekjes.

Een jaar of drie eerder. Boaz is vol goede moed begonnen aan zijn opleiding tot leraar aardrijkskunde, maar besluit toch te stoppen. Het past niet helemaal bij hem. Maar wat wil hij dan wel? Hij is er nog niet helemaal uit. Ondertussen wil hij zijn vrijgekomen tijd nuttig besteden. Hij wil iets doen dat betekenis heeft, niet alleen maar thuis op de bank hangen. Iets voor een ander. Een gevoel dat hij vanuit zijn kerkelijke opvoeding meegekregen heeft. De maatschappij is meer dan een optelsom van individuen.

In samenwerking met indebuurt Zwolle