Volledig scherm
Rimpels en Vouwen zit helemaal klaar voor de start van hun eerste theaterstuk ‘We zijn er bijna’. © Frans Paalman

Theatergroep Rimpels en Vouwen uit Zwolle speelt deze week elke dag voor een uitverkocht huis

Hun naam geeft het al aan: zelfspot is de acteurs niet vreemd. De Zwolse Theatergroep ‘Rimpels en Vouwen’ bestaat uit louter deelnemers van 60 jaar en ouder. En ondanks dat sommigen al wat vergeetachtig of hardhorend zijn, artistiek leider Lisi de Schepper vindt het een genot om op te trekken met de veertig amateurspelers. ,,Ze storten zich er vol overgave in en ze zitten vol ideeën.’’

Vrijdagavond was de première van hun eerste theaterstuk We zijn er bijna in de voormalige Philipsfabriek aan de Ceintuurbaan in Zwolle. Tien keer wordt het stuk deze week opgevoerd en tien keer is de voorstelling stijf uitverkocht. Daarnaast zijn er nog zes voorstellingen voor mbo-studenten verpleegkunde van Landstede.

Quote

Ik zou het liefst een theater­school voor ouderen oprichten

Lisi de Schepper, Artistiek leider Rimpels en Vouwen

De titel van het stuk is een kwinkslag naar het televisieprogramma We zijn er bijna, waarin een groep ouderen op caravanvakantie gevolgd wordt. Maar inhoudelijk gaat het om iets heel anders. Dit theaterstuk speelt zich af in een huis waar een groep ouderen samenwoont. De manager ontvangt het publiek met wervende teksten over het revolutionaire zorgconcept, maar al gauw komen de toeschouwers erachter dat het allemaal niet zo mooi is als hun voorgeschoteld wordt. 

Absurdistisch

,,Er gebeuren tijdens de voorstelling allerlei dingen met bewoners, het publiek leert ze allemaal kennen in kleine scènes’’, zegt De Schepper. Het is volgens haar een ‘absurdistische voorstelling’ met een serieuze ondertoon. ,,Mensen gaan nadenken over de vraag: hoe wil ik zelf oud worden en kan ik met de ouderenzorg zoals die nu is ingericht, dan nog een volwaardig leven leiden?”

De veertig spelers - tussen de 60 en 84 jaar - zijn beslist nog niet hulpbehoevend, maar voor hen was het soms ook confronterend, weet de artistiek leider. ,,We spelen dit in een grote loods. Hoe het er precies uit ziet, kan ik niet verklappen, maar toen we daar voor het eerst repeteerden, was het voor sommige spelers ook wel even slikken, zo confronterend was het."

Therapie

De spelersgroep is opgedeeld in een ‘zwijgend deel’, een koor en een aantal sprekende acteurs. Sommigen hadden al ervaring met theater, maar anderen totaal niet. ,,Dat maakt het zo ontzettend leuk”, zegt De Schepper. ,,Er zijn mensen bij die zich vol overtuiging aangemeld hebben. Bijvoorbeeld omdat ze na het verlies van hun partner opnieuw gingen nadenken hoe ze hun leven wilden inrichten. Blijf ik alleen of ga ik nieuwe contacten zoeken? Er is een vrouw bij die vertelde dat ze zich ongelukkig voelde. Ze zei: ‘het was of in therapie gaan of iets doen dat ik altijd al had willen doen’. Het werd dus het laatste.’’

Als het aan de artistiek leider ligt, krijgt het project zeker een vervolg. ,,Er zijn genoeg spelers die graag door willen. Dus we gaan straks nieuwe plannen maken. Eigenlijk zou ik het liefst een theaterschool voor ouderen oprichten. Voor de jeugd bestaat zoiets al, waarom dan niet voor ouderen?"

In samenwerking met indebuurt Zwolle